¶ No. 190 Squadron RAF
Squadron Overzicht
| Detail | Informatie |
|---|---|
| Opgericht | Tijdens de Eerste Wereldoorlog |
| Luchtmacht | Royal Air Force (RAF) |
| Motto | Ex Tenebris (Uit de duisternis) |
| Vliegtuigtypes (WWII) | o.a. Short Stirling, Handley Page Halifax |
| Thuisbasis (1944-1946) | RAF Great Dunmow, Essex |
| Ontbonden | 21 januari 1946 |
¶ Geschiedenis en Operationele Rol
No. 190 Squadron was een onderdeel van de Royal Air Force met een relatief kort, maar uiterst bewogen en veelzijdig bestaan. Het squadron begon zijn loopbaan tijdens de Eerste Wereldoorlog als een trainingssquadron. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de eenheid nieuw leven ingeblazen en kreeg het een aanzienlijk bredere en gevaarlijkere reeks taken toegewezen.
In de vroege oorlogsjaren diende het squadron onder andere als konvooi-escorte ter bescherming van de scheepvaart en leverde het luchtsteun. Naarmate het conflict vorderde en de geallieerde strategie verschoof richting de bevrijding van Europa, transformeerde No. 190 Squadron zich tot een essentieel transportsquadron.
¶ Slag om Arnhem
De inzet van No. 190 Squadron eiste vaak een zware tol. Een van de meest tragische episodes uit de geschiedenis van het squadron vond plaats tijdens Operatie Market Garden in september 1944. Het squadron was intensief betrokken bij de bevoorradingsdroppings voor de Britse luchtlandingstroepen tijdens de Slag om Arnhem. De luchtverdediging van de Duitsers was hevig, en in een tijdsbestek van slechts drie dagen verloor het squadron elf vliegtuigen.
¶ Special Operations Executive (SOE) Missies
In het najaar van 1944, de periode waarin de fatale vlucht van de LK195 plaatsvond, was het squadron uitgerust met Short Stirling-bommenwerpers. Vanuit hun thuisbasis voerden zij in het diepste geheim bevoorradingsmissies uit voor de oprukkende geallieerde troepen en agenten van de Special Operations Executive (SOE) in bezet gebied. Ze dropten wapens, munitie, communicatieapparatuur en voedsel voor ondergrondse verzetsbewegingen in onder andere Nederland en Noorwegen. Hun squadronmotto Ex Tenebris (Uit de duisternis) was dan ook uiterst toepasselijk voor deze nachtelijke, clandestiene vluchten.
¶ Thuisbasis: RAF Great Dunmow
Royal Air Force Great Dunmow, of simpelweg RAF Great Dunmow, is een voormalige basis van de Royal Air Force in Li?le Easton, Essex, Engeland.
Het vliegveld ligt ongeveer 2,3 kilometer ten westen van Great Dunmow, ten noorden van de A120.
Het vliegveld werd geopend in 1943 en werd Njdens de oorlog gebruikt door zowel de Royal Air Force als de United States Army Air Force, voornamelijk als bommenwerpervliegveld.
Het vliegveld werd aangelegd op een oud parklandschap dat toebehoorde aan Easton Lodge. Zo'n 10.000 bomen werden gekapt om de bouw mogelijk te maken, waaronder meer dan 200 volwassen eiken.
Het bestond uit een set van drie convergerende landingsbanen, elk met een betonnen landingsbaan voor starts en landingen, optimaal geplaatst in een hoek van 60 graden ten opzichte van elkaar in een driehoekig patroon.
De landingsbanen bestonden uit een 1800 meter lange hoofdlandingsbaan, en twee secundaire landingsbanen van 1300 meter lang
¶ 
¶ Na de Oorlog
Na de overgave van nazi-Duitsland veranderde de rol van het squadron opnieuw. De Short Stirlings werden vervangen door de Handley Page Halifax. Het squadron bleef deze toestellen tot eind 1945 gebruiken als vrachtvliegtuigen voor RAF Transport Command.
Uiteindelijk werd No. 190 Squadron op 21 januari 1946 op de basis Great Dunmow officieel ontbonden en direct omgenummerd tot No. 295 Squadron, waarmee de naam en het embleem definitief uit actieve dienst verdwenen.